Czym różni się paserstwo od kradzieży i innych przestępstw?

Paserstwo różni się od kradzieży i innych przestępstw przede wszystkim charakterem działania oraz momentem popełnienia czynu.

Kradzież polega na bezprawnym zabraniu cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia jej (art. 278 § 1 K.k.). Jest to przestępstwo pierwotne, polegające na zaborze rzeczy z zamiarem zatrzymania jej dla siebie.

Paserstwo natomiast polega na nabywaniu, przyjmowaniu, ukrywaniu, zbywaniu lub pomaganiu w zbyciu rzeczy pochodzącej z przestępstwa (np. kradzieży, rozboju, oszustwa), już po dokonaniu tego czynu. Paser nie dokonał kradzieży, lecz korzysta z rzeczy pochodzącej z innego przestępstwa, często w celu jej dalszej „legalizacji”.
Innymi słowy, paserstwo to korzystanie lub handel przedmiotami pochodzącymi z przestępstwa, podczas gdy kradzież to pozyskanie tych przedmiotów w sposób bezprawny.

Za paserstwo umyślne grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, a za paserstwo nieumyślne – kary łagodniejsze, w tym grzywna lub kara ograniczenia wolności.

W przypadku kradzieży kary są różne w zależności od wartości i okoliczności, ale sama kradzież jest przestępstwem bezpośredniego zabrania rzeczy.

Paserstwo jest więc związane z przestępstwami przeciwko mieniu, ale dotyczy postępowania z rzeczami już skradzionymi lub pochodzącymi z innego czynu zabronionego, co odróżnia je od prania brudnych pieniędzy, ułatwiania zbycia czy handlu rzeczami, które mają swój własny zakres prawny i karalność.

Kradzież to czyn pierwotny, polegający na zagarnięciu rzeczy, a paserstwo to czyn wtórny, polegający na zbywaniu lub posiadaniu rzeczy pochodzących z przestępstwa, co ma inne znamiona i odpowiedzialność karną.